Risk
Gülmek; “SAF” denme riskini göze almaktır. Ağlamak ise; “DUYGUSAL” görünme riskini… Birine yakınlaşmak; “KENDİNİ KAPTIRMA” riskini Duygularını açmak; “KENDİNİ ORTAYA KOYMA” riskini Hayalleri ve düşünceleri sergilemek ise; “ONLARI BAŞKASINA KAPTIRMA” riskini göze almaktır. Sevmek; “KARŞILIK GÖREMEME” riskini… Yaşamak ise; “ÖLME” riskini göze almaktır.Umutlanmak; “HAYAL KIRIKLIĞINA UĞRAMA” riskiniÇabalamak ise; “BAŞARISIZ OLMA” riskini göze almaktır…
Aşkta emek vardı eskiden..
Aşkta emek vardı eskiden..
Hep kızardım eskilere…
Artık esiyi bırakın geçmişte kaldı onlar diye…
şimdi anlıyorum rahmetli babannemi.
Eskinin aşkları bile bambaşkaydı,
Emek vardı, Sevdalı iki yürek, Aşk vardı…
Ne günler di bea hakkaten…
Mesela eskiden böle şimdiki gençlik gibi gir msn , webcami yoktu, 5000 sms yoktu, cep yoktu…
Gecenin ayazında kızın evinin önüne giderdik ; Kız cama çıkacakta, perdeyi aralayacakta 1-2 dk bakışacaz… Ama o bir iki dakika içimizi ısıtırdı, ömrümüze ömür katardı yaşayan bilemez…
Dumlupınar Hikayesi
DUMLUPINAR
Heybeliada’daki Deniz Okulu’ndan mezun olan İsmail Türe, kendi gibi
Gelibolulu olan bir genç kıza kaptırır gönlünü. İki sevgili parmaklarına
nişan yüzüğü taksalar da, birbirlerini çok seyrek görmektedirler. İsmail
Türe denizaltıda muhabere subayı olarak görevlidir çünkü.
Üsteğmenin aklına harika bir fikir gelir; nişanlısına ışıklı mors alfabesini öğretecek,
Çanakkale’den geçiş yapacakları geceyi planlı olduğu için önceden bildirecek
ve böylelikle haberleşeceklerdir.